Dziennik covidowy

 8 stycznia sobota

Pracowity dzień. Ja sprzątałam różne miejsca w kuchni, które przez ostatnie trzy miesiące pomijałam, bo całkiem (ciążowo) mi się nie chciało. Grzesiek rozdał dzieciom gąbeczki i szorowali ściany ze śladów brudnych rąk, kredek, flamastrów i trudno powiedzieć czego jeszcze. Trochę się napracowaliśmy, ale efekt miłego porządku nam tę pracę wynagrodził. Po południu przyszli znajomi i miło sobie rozmawialiśmy do późnych godzin wieczornych. Zrobiłam sałatkę z tuńczykiem i ananasem. Wszystkim smakowała. Grześkowi też - jeszcze miał smak.

Po pół roku

 Minęło prawie pół roku, od kiedy wrzuciłam tu  jakiś post. Wierzcie mi lub nie, ale naprawdę wiele razy miałam ochotę i niewiele razy miałam okazję. Bo potrzebny jest wolny czas i wolny komputer. Prawdopodobieństwo takich okoliczności - prawie jak szóstka w totku.

10 rocznica

 Powinnam napisać tego posta ze trzy tygodnie temu, ale dni biegną jak szalone i tylko czasem przypomina mi się, że mam bloga i warto go uzupełniać, bo jest to rodzaj naszej rodzinnej kroniki.

15 maja

 Za wiele nie napiszę. Udało nam się jechać 15 maja na działkę. Posadziłam pomidory i posiałam ogórki. Niby nic, ale wcześniej musiałam wypełnić trzy skrzynie ziemią ogrodniczą, mieszając ją z piaskiem, żeby była luźniejsza. Napracowałam się, ale było fajnie ;)

Majówka

 Dobrze jest mieć plany, ale nie należy się do nich zbytnio przywiązywać.

Jest Czyżyk

 Skoro tylko zaczęłam pisać nowy post - na pewno za chwilę dzieci się obudzą i będzie po pisaniu.

Przedświątecznie (przegląd sezonu)

 Żyjemy i mamy się dobrze. Trudno mi jednak znaleźć czas na wrzucenie jakiegoś posta, bo codziennie jest wiele pracy, spraw do załatwienia i ciągle mam poczucie, że mam w czymś zaległości.

Jesteśmy w miarę zdrowi, nie licząc zwykłych o tej porze katarów i pokasływań. Dziunia nam się trochę przeziębiła i dwie noce miałam nieprzespane. Ale już jest lepiej.